پنجره را باز گذاری اگر..

هرچه شكفتم ؛تو نديدي مرا
رفتي و افسوس ؛نچيدي مرا
ماندم و پژمرده شدم ، ريختم
تا كه به  دامان   تو     آويختم

..

وای  مرا ساده سپردی به باد
حيف كه نشناخته ، بردي ز ياد
همسفر بادم از آن پس مدام
مي گذرم بي خبر از بام و شام
مي رسم اما به تو روزي دگر
پنجره  را  باز  گذاري  اگر...

اين ترانه رو عليرضا افتخاري خونده .امشب اتفاقي شنيدم و ..

جای خالی پدربزرگ...

مي گن پيمانش پر شده بود و بايد مي رفت
مي گن پير بود و عمر خودش رو كرده بود
پدر بزرگم مرد...
پدر بزرگم پير بود و زمين گير
....
حالا فقط جاي خاليش تو خونمون داره فرياد مي زنه
حالا همه اونايي كه مي گن بايد مي رفت ؛
دوست دارند كه دوباره برگرده...
....
پدربزرگم مرد
اون هم با يك دنيا حرفي كه در نگاهش بود ؛
يك دنيا حرفي كه كسي نخواست بشنوه
و اين مثل آتش افتاده به جونم ..
نزديك به ده روزه كه تن نحيف و رنجورش را به خاك سرد پاييز سپرديم
......
جاي خاليش تو خونمون بد جوري فرياد مي زنه...
حالا نه پدر بزرگي هست كه "بابا جونم "صداش كنم
و نه مادربزرگي كه در آغوشش آروم بگيرم...
انگار كه هيچ وقت نبودند..

گاف احمدی نژاد ..خلیجی که عربی می شود...

سير تحولات در جمهوري اسلامي و دولت كريمه نهم به قدري افزايش يافته است كه تا به خود مي آيي و مي خواهي ذهنت را براي نوشتن از معجزات دولت انسجام ببخشي ناگهان اتفاق قشنگ ديگري رخ مي دهد كه مي بيني از اين هم نمي توان گذشت.در اينجا اولويت با اولويت دارهاست. هنوز از استعفا دادن يا به عبارت ديگر استعفا قبولاندن به وزير آموزش و پرورش چند روزي نگذشته بود كه اين بار يك اتفاق جالب ديگر افتاد.جالب از اين  رو كه كابينه دولت به خود مي باليد كه كشورهاي عضو همكاري هاي خليج فارس براي اولين بار از ايران دعوت كرده اند كه رييس محترم جمهور به نمايندگي از كشورمان در اين  اجلاس حضور پيدا  مي كند و صد البته اين را هم به پاي يكي ديگر از بركات و افتخارات سياست خارجي دولت نهم ارزيابي كردند.

اما جالبتر اين كه همان آقايي كه از حق مسلم ايران در انرژي هسته اي كم مانده  است كه جامه بدرد و فرياد انرژي هسته اي اش گوش دنيا را كر كرده است . اين بار چه آسوده و راحت چشمانش را بر اين دهن كجي اعراب بر ملت ايران مي بندد و انگار نه انگار بر صندلي تكيه داده است كه بر بالاي آن( خليج العربيه  )درج شده است .... و در همان اجلاسي سخنراني  می کند و پيشنهاد ارائه مي دهد و به روي مبارك هم نمي آورد كه چه گندي بالا آورده است .   اين نوشتار از باب ناسيو ناليست  بودن و يا محسوب شدن نيست بلكه فقط اشاره اي به نحوه اداره امور بين الملل در دولت نهم است ...كجايند آنهايي كه مي گفتند و هنوز مي گويند خليج هميشگي فارس،آقاي رييس جمهور مگر حق فقط انرژي  هسته اي است؟

وقتی دولت گیج می شود

هفته گذشته اتفاق قشنگي افتاد.اتفاقي كه اتفقا ناشي از اصل استقلال و تفكيك قوا در جمهوري اسلامي بود . هرچند ظاهرا اين استقلال زيادي  چندان به مذاق دولت نشينان خوش نيامده است.بازداشت حسين موسويان از مذاكره كنندگان تيم هسته اي در دولت خاتمي و از نزديكان به  هاشمي رفسنجاني توسط وزارت اطلاعات احمدي نژاد  در روزهايي كه حسن روحاني ؛دبير اسبق شوراي عالي امنيت ملي برخي مذاكرات خود را با طرف هاي اروپايي آغاز كرده بود و در شرايطي كه تيم لاريجاني كارها را بر عهده گرفته بود،نشان از اين داشت كه اولا دولت مي خواست به طرف هاي اروپايي بگويد كه در باب مسئله هسته اي «من» تصميم گينده هستم و از طرفي به طرفداران هاشمي هم بگويد كه پاي خود را از جريان هسته اي بيرون بكشند.هرچند موسويان تنها پس از يك هفته بازداشت با قرار وثيقه تنها 200 ميليون تومان آزاد شد.

وثيقه اي كه براي كسي كه اتهام جاسوسي را به يدك مي كشد خيلي اندك بود.چه ، بسياري از دانشجويان دربندي كه وثيقه هاي 300 يا 400ميليوني دارند در شرايطي كه اتهام جاسوسي  و امنيتي هم برايشان مطرح نيست.در اين ميان اما ابتكار عمل قوه قضاييه جالب است. در اين روزهايي كه دولت عزم خود را براي تخريب گذشتگان و سرپوش گذاشتن بر ناكارمدي هاي خود جزم كرده است؛قوه قضاييه هم از اين اتهامات مبرا نبود.اگرچه اين قوه و رياست آن گاه و بي گاه پاسخ حملات دولت را مي دادند و از عملكرد آن انتقاد مي كردند ولي اين بار اين قوه در خصوص اظهارات تخريب كننده رييس دولت و همراهان وي در خصوص جاسوس هسته اي چنان پاسخ كوينده اي به دولت داد كه دولتيان را گيج كرد.

 

موسويان در شرايطي از اتهام جاسوسي تبريه مي شود كه دولت همچنان نسبت به اين مسئله موضع منفي دارد و چه بسا اگر قاضي پرونده تغيير كند يا به نوعي حكم تبرئه عوض شود آنگاه افكار عمومي اين سوال را ازاحمدي نژاد مي پرسند كه شما به قاضي پرونده جاسوس هسته اي فشار آورديد يا آنهايي كه به گفته شما  اي آقاي رييس جمهور به قاضي پرونده فشار آورده اند كه جاسوس را تبرئه كند؟؟ حال اگر در بدبينانه ترين حالت ممكن چنانچه موسويان واقعا جاسوس بوده باشد كه نبايد هيچ احتمالي را از ذهن دور كرد ؛بايد اين نكته را يادآور شد كه بي تردي اظهارات مخربانه دولت در خصوص دستگاه قضا كه باز هم به آن ايراداتي وارد است  سبب شده است كه اين قوه چنان جري شود كه بخواهد دست به همچين اقدام انتحاري بزند...

 

بحرانی که مرزها را می شکند

وقتي شرايط كشور بحراني مي شود و به مرز هشدار مي رسد ديگر اصلاح طلب و اصولگرا معني ندارد.چه اگر حسن روحاني را همان مردي بدانيم كه كه در ابتداي ورودش به مركز تحقيقات استراتژيك  از ورود آنهايي كه به اصلاح طلب مشهور بودند خودداري مي كرد  و به نگهباني نامه داده بود تا مانع ورور برخي افراد به مركز شوند به عقيده من هم او كه در دولت خاتمي ماند و هم هاشمي رفسنجاني  كه برخي سعي دارند او را در يك مثلث  ازنوع اصلاح طلبي جاي دهند  به رغم اين كه نسبتي با اصلاحات ندارند اما در يك نكته هم عقيده هستند و آن هم بحراني بودن شرايط است. اين انتقادات انتقادات جماعت اصلاح طلب يا اپوزيسسيون داخلي نيست كه بگوييم به دليل دور ماندن از قدرت همه چيز را با عينك بدبيني نگاه مي كنند. اين ها انتقادات يك نفر مثل هاشمي است كه حتي اگر روزگاري عاليجنابي باشد كه جامه سرخ بر تن داشته  امروز اما از  جايگاه فردي صحبت مي كند كه سالهاست عبا و قباي سياست را بر دوش دارد و چون نوكيسه گاني نيست كه هنوز جامه سياست را بر تن اندازه نكرده اند به فكر اصلاح آن  هم در سطح جامعه جهاني  مي افتند و با حال و هواي دهه 60آمده اند كه اين بار نه اين كه آب و برق رايگان به مردم بدهند بلكه  مي خواهند سفره اي با نام عدالت بگسترانند تا همه از خوان عظيم  دولت سرشار شوند و سرشار.

 اگر  انتقادات اخير حسن روحاني در باب سياست داخلي و خارجي و البته سياست هاي اقتصادي دولت   را بگذاريم در كنار هشدار هاي چند وقت پيش هاشمي و خاتمي اگر ذره اي عقل در وجودمان باشد بايد به اين نكته پي ببريم كه اين قصه هسته اي و بحراني كه كشور  با ان روبروست سر دراز دارد و به اين سادگي ها هم نيست كه يك عده مدعي مي شوند كه اين داستان بسته شده است . دست كم  آنهايي كه  به دليل گزارش اخير آژانس سرمست بودند  را بايد نطق  البرادعي  در نشست شوراي حكام  از خواب خرگوشي در آورد كه اگر در خوش بينانه ترين حالت ايران و آژانس مشغول همكاري باشند اما نبايد از اين نكته غفلت كرد كه البرادعي كما كان  البرادعي  است و امريكا ابر قدرت و تصميم ساز جهان. شايد هم به همين دليل بود كه لاريجاني در گفت و گويي از گزارش آژانس گلايه كرد و گفت كه چرا آژانس به جاي همكاري هاي فعالانه از لفظ منفعلانه استفاده كرده است. به اعتقاد لاريجاني در اين بين برخي شيطنت كرده اند. اما خود  او هم به يقين مي داند كه اينها چيزي فراتر از شيطنت است ...